Balıkçılar

Balıkçılar

- Bugün aciz yine evlatlarım, diyordu peder,

Bugün aciz yine; lakin yarın, Ümid ederim,

Sular biraz daha sakinleşir... Ne Çare, kader!

- Hayır, sular ne kadar coşkun olsa ben giderim

Diyordu oğlu, yarın sen biraz ninemle otur;

Zavallıcık yine kaç gündür işte hasta...

- Olur;

Biraz da sen Çalış oğlum, biraz da sen Çabala;

Ninen baban, iki miskin, biz artık Ölmeliyiz...

Çocuk düşündü şikayetli bir nazarlâ - Ya biz,

Ya ben nasıl yaşarım siz Ölürseniz?

Hâlâ

Dışarda gürleyerek kükremiş bir ordu gibi

Döğerdi sahili binlerce dalgalar asabi.

- Yarın sen ağları gün doğmadan hazırlarsın;

Sakın yedek biraz ip, mantar almadan gitme...

Açınca yelkeni hiç bakma, oynasın varsın;

Kayık Çocuk gibidir: Oynuyor mu kaydetme,

Dokunma keyfine; yalnız tetik bulun, zira

Deniz kadın gibidir: Hiç inanmak olmaz ha!

Deniz dışarda uzun sayhalarla bir hırçın

Kadın gürültüsü neşreyliyordu ortalığa.

- Yarın küçük gidecek yalnız, Öyle mi, balığa?

- O gitmek istedi; Sen evde kal! diyor...

- Ya sakın

O gelmeden ben Ölürsem?

Kadın bu son sözle

Düşündü kaldı; balıkçıyla oğlu yan gözle

Soluk dudaklarının ihtizaz-ı hasırine

Bakıp sükût ediyorlardı, başlarında uçan

Kazayı anlatıyorlardı böyle birbirine.

Dışarda fırtına gittikçe pür-gazab, çüşan

Bir ihtilac ile etrafa ra'seler vererek

Uğulduyordu...

- Yarın yavrucak nasıl gidecek?

şafak sökerken o, yalnız, bir eski tekneciğin

Düğümlü, ekli, Çürük ipleriyle uğraşarak

İlerliyordu; deniz aynı şiddetiyle sirak -

sirak doğup eziyor köhne teknenin şişkin

Siyah kaburgasını... Ah açlık, ah Ümid!

Kenarda, bir taşın Üstünde bir hayal-i sefid

Eliyle engini güya işaret eyleyerek

Diyordû Haydi nasibin o dalgalarda, yürü!

Yürür zavallı kırık teknecik, yürür; Yürümek,

Nasibin işte bu! Hâlâ gözün kenarda... Yürü!

Yürür, fakat suların böyle kahr-ı hiddetine

Nasıl tahammül eder eski, hasta bir tekne?

Deniz ufukta, kadın evde muhtazır... Oluyor:

Kenarda ÜÇ gecelik bar-ı intizariyle,

Bütün felaketinin darbe-i hasarıyle,

Tehi, kazazede bir tekne karşısında peder

Uzakta bir yeri yumrukla gösterip gülüyor;

Yüzünde giryeli, muzlim, boğuk şikâyetler...

[Rûşen Eşref'e göre, bu şiiri, fırtınalı bir akşam Üzeri, sular kararırken

denizde Calkalanan bir balıkçı kayığını görmesi Üzerine yazmış]