Şiir

Molla Sırat'a

Tevfik FikretServet-i Fünun dönemi

Molla Sırat'a

Paraya hiç dayanmayan bir şairmisim

Zangoçluk edermisim protestanlara gider

Size edebi saygılarımla sunarım efendim

Yani yıldızlı bir kurşunun üstadına

Bilgin şairine yani islam dininin

Molla Sırat hazretlerine yani

Lütfen bize ne güzel

Zangocluğu yakistirivermisler

Ama aldanmış olmayasın sakın üstadım

Müslüman oğluyum ne de olsa

Sen o güzel dini anlatma bana

O dinden senin kadar ben de anlarım

Ben de okudum o Tanrı kitabını

Yüreğe doğan o sözleri ben de dinledim

Ben de dolaştım sizin gibi cami cami

Tanrı önünde ben de oldum iki kat

Açılırdı hayalimde cennet yolu

Dolardı yüreğime cehennem korkusu

Ulu Tuba'ya ben de tırmandım

Ben de çıktım melekler katına

Ezanı duydum mu bayılırdım

Nasıl koşardım o Tanrî sesine!

Ben de tesbih çektim, dua ettim

Ben de namaz kıldım oruç tuttum,

Hepsini hepsini yaptım halt ettim!

Çünkü ne dendiyse inanmıştım

Kanmıştım senin kandıklarına

Bağlanmıştım körü körüne

Canımı adamıştım dinime canımı.

Tanrıyı da sevmiştim peygamberi de.

Ama onlar bugün çok uzaklarda

Anladım ben asıl gerçek nerde

Anladım Hanya'yı konyayı

Bizi hakka götüren yol başka

Senin şu saydıkların var ya hani

Su şaşılacak şeyler hani dogaustu

Onlar hep masal hep kafadan atma

Bugün hiç durmadan arıyor insan

Gitgide görüyor işin icyuzunu de

Senin hokkabazlar unutmuşlar geleceği

İsa ile Musa, aldatılan ve aldatan

O büyülü değnek, bir koca kuyruklu yalan

İşte insanoğlu bir yerde böyle sapık

Beşerin böyle delaletleri var

putunu kendi yapar kendi tapar

Git ara kiliseyi, dolaş Kabe'yi

Can sesini duy, tekbiri dinle

Umduğun, beklediğin şeyler nerde hani

Ortada bir tek şey göreme

Şeytanı da düzme, Allah'i gibi

Buda'sı düzme, Ehrimen'i düzme, Yezdan'i düzmece

Bir korkak kuşku yaratmış bunların topunu

Gölgeler baktım, gölgeler, gölgeler...

Sonra baktım bir karanlık uçurum

Haydi dön geri, dön geri, dön, oğlum!

Ve beynimden vurulmuş gibi devrildim.

Şimdi benim ne cennet, ne cehennem umurumda

Bakarım evrene, şaşar şaşar kalırım.

Ne tapılan tanırım, ne taptıran tanırım

Yaradılışın kuluyum ben artık

Ben yaradılışın kulu

Pıtrak gibi işte gökyüzünde mescitler

İşte onlara orda vicdanım secde eder

İşte benim bundan böyle tapınmam bu

İşte bundan böyle benim vaktim böyle geçer

Artık öyle rahat, öyle rahat ki içim

Ayırt edemem kendimi bir kayadan

Tapınmakta biraz biraz minnacık bir kuşla

Bir ishak kuşu da, la ililahe illallah der

Ben de lâilahe illallah derim

Ve doğruluk ve alçak gönüllülük ve SIKI dostluk

Ve el uzatma ve koruma ve insaf ve acıma

Ve sonra bir şaire zangoç dememek

İşte buyuran bunlar benim vicdanıma

Benim ayınım düşünüp yapmaktır

Benim dinim insan gibi yaşamaktır

İnanmışım: Taparım ben varlığa

Her kanat bana bir melek sesi getirir

Ne işim var peygamberle benim

Beni Hakka bir örümcek götürür

Kitabım işte yeryüzü kitabı

Bendedir iyilik, kötülük tohumu

Varırım hep böyle ta mezara dek

Yeniden dirilmek bizim nemize gerek

Taşır insanların hem aşkını, hem acısını

Bağrımdaki su deli, su ince yürek

İnsan gibi yaşamaktır bugün gerçek din

İnsan gibi yaşamak

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı