Şiir

Öksüz

Tevfik FikretServet-i Fünun dönemi

Öksüz

Her gün mektebe gelirken

Kulübesinin Önünden

Geçtiğiniz fakir kadın

Pek hastadır, belki yarın

Çocuğu Öksüz kalacak;

Bilmem onu kim alacak?

Onlar için

Dua edin!

- Bugün derste hocaefendi

Bize bunları söyledi.

Kuzum anne, Öksüz nedir?

- Öksüz, Öksüz... Ah! Sen de bir

Yarım Öksüz değil mi?

Büyüdün de onun için

Söylüyorum; güzel ninen

Kaç yıl oldu bu alemden

Çekileli... ben halanım;

Vakıa ben de ananım.

Baban asker, uzak yerde;

Kim bilir, hangi Çöllerde

Sayıklıyor şimdi seni!

Görmedin nineciğini;

Sen dünyaya geldiğin gün

O dünyadan gitti, küskün.

- Ben onu hiç bilmiyorum.

- Evet, bilemezsin yavrum.

Görmedin ki...

- Yalnız bilsem,

Size benzer mıydı, ninem?

-Hayır, benzemezdi, fakat

Biz sana benzeriz, şefkat;

Öksüzüz, ben de, baban da.

Bil ki evladım, cihanda

Yarım Öksüzler pek Çoktur.

Bil de teselli bul biraz.

Hayır, birlikte yaşamaz

Kimsenin anası babası.

Vatan, Öksüzler anası

Yaşatırsak, bir o yaşar...

Yaşasın ta haşre kadar!

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı