Babamın Sırtında

Ormanda çınar ağacı,

Yıllara meydan okur,

Dalları gibi babamın,

Kolları beni sarar.

Sessizce sever babam,

Sözü az ama derin.

Akşamüstü tarladan,

Dönüşü uzun sürer,

Alnında ter birikir,

Omuzlarında yük.

Güçlüdür babamın eli,

Toprak kırar belini.

Gece konuşur az,

Sadece bakar gözlerime,

O bakış ne der ki,

Korur beni daima.

Babamın sırtı geniştir,

Dünyayı taşır orada.

Sofrada ekmek bölünür,

O az yer çok verir,

Çocuklarına bakar,

Yüreği tok durur.

Sessiz kahraman odur,

Özü sözünden değer.

Yol gösterir bana,

"Doğru yürü," der sessizce,

Adımımı sağlam at,

Düşmem diye düşünür.

Babamın adı barıştır,

Savaşmaz ama korur.