Babamın Atölyesindeki Çekiç Sesleri

Atölye kapısı ağır,

Ben ittim.

Gıcırtı sesi,

Baba duymadı.

Güçlü.

Çekiç vurdu demire,

Kıvılcımlar.

Ben saydım üç tane,

Dördüncü gözüme geldi.

Kaçtım,

O korudu.

Raflarda vida kutuları,

Ben karıştırdım.

Baba ne bu dedim,

Cevap vermedi.

Yine vurdu çekici,

Rehberlikti.

Sessiz sevgiydi.

Bir sandalye vardı köşede,

Boyalı.

Ben oturdum,

Tozlu.

Babam oturmadı,

Omuzlarında yük.

Neden durdu?

Aile reisiydi.

Öğle arası geldi,

Ekmek çıkardı.

Ben kopardım bir parça,

O kopardı.

Aynı ekmeğiz,

Aynı eller değil.

Onunki büyük,

Benimki küçük.