Baba Koltuğu Boş
Sinan İspenoğluŞiir
Baba koltuğu boş,
TV açık.
Ses yok,
Sadece görüntü.
Saat dokuz,
O burada olurdu.
Gazete,
Kahve.
Gazete hâlâ geliyor,
Kapı altından.
Ben topluyorum,
O okumuyor.
Çocukken omuzlarına
Binerdim.
Şimdi o koltuk,
Benim omuzumda.
Sessiz sevgi dediler,
Bana.
Baban sessizdi,
Evet.
Sessizlik kaldı,
O gitti.
Son konuşmamız,
Telefonda.
İyi misin dedi,
İyiyim dedim.
Gerçekten iyiydim.
Gece mutfağa girdim,
O oradaydı rüyamda.
Buzdolabını açıyor,
Bir şey arıyor.
Ben baktım,
Boş.
Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun
1kıta
33dize
~2,5 dkokuma
Bu şiir hakkında
Baba Koltuğu Boş şiiri kime ait?
Baba Koltuğu Boş şiiri Sinan İspenoğlu tarafından yazıldı.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış.