Yazar / Şair
Sinan İspenoğluBaba koltuğu boş,
TV açık.
Ses yok,
Sadece görüntü.
Saat dokuz,
O burada olurdu.
Gazete,
Kahve.
Gazete hâlâ geliyor,
Kapı altından.
Ben topluyorum,
O okumuyor.
Çocukken omuzlarına
Binerdim.
Şimdi o koltuk,
Benim omuzumda.
Sessiz sevgi dediler,
Bana.
Baban sessizdi,
Evet.
Sessizlik kaldı,
O gitti.
Son konuşmamız,
Telefonda.
İyi misin dedi,
İyiyim dedim.
Gerçekten iyiydim.
Gece mutfağa girdim,
O oradaydı rüyamda.
Buzdolabını açıyor,
Bir şey arıyor.
Ben baktım,
Boş.
"Baba koltuğu boş,"
Sık Sorulan Sorular
Baba Koltuğu Boş şiiri kime ait?
Baba Koltuğu Boş şiiri Sinan İspenoğlu tarafından yazıldı.
Yorumlar