Ayrılık Türküsü

AYRILIK TÜRKÜSÜ

Bak sokaklar endamından boş şimdi

Seni sorar, arar seni geceler

Senden kalan gözlerimde yaş şimdi

Gözlerim ki sana ağlar geceler

Ufukta bir resmin durur solmadan

Rüzgar rayihanı salar dünyama

Yanık sazlar şarkın çalar durmadan

Penceremden hüznün düşer odama

Sensiz azap olur bana her günüm

Kızıl zindan gibi kahpe geceler

Ve solar, büzülür, menekşem, gülüm

Bir çöl gibi olur bağlar, bahçeler.

Çobandım, sürümü kaptırdım kurda

Bozdu (Yaktı) kavalımı hasret türküsü

Artık çimen, çiçek açmıyor burada

Sendin boz dağların çiçeği, süsü.

Sana benzer gördüğüm bütün kızlar

Sanırım her düğünde yeniden gelin oldun

Görsem ki bir erkek üzülür, ağlar

Derim, onu da sen yalınız koydun.

Bu şehir başıma yıkılır sensiz

Binalar altında kalır umudum

Bu aşk depreminde ağlarım sensiz

Gel ey gözlerine hayran (kurban) olduğum.

Mart 1989, Erzurum