Soylum

SOYLUM

Soylum!

Fidan boylum

Sarı tutanaklar üstünde olsun adımız

Kara kaplı dosyalar.

Yaramaz artık bize dağlar

Çünkü dağları da kirletti

Şimdilerde bizim için tutanaklar tutanlar.

Şimdi biz seninle

Yine yürek yüreğe

Başka şehirlere gidelim

Bu şehirde dağlar var

Bu şehirde dağ adamları

Şehrin kaldırımlarını kirletiyorlar.

Oysa biz daha dün seninle

Çiçek kokan dağlardan gelmiştik.

Bir demet gülün ucunda

Bir tutam sevda

Bin yürek dostluk uzatmıştık insanlara.

Oysa biz zulmün önünde

Etten ve kemikten

Duvar olsunlar diye

Nasırlı elleri

Umut dolu yürekleriyle

Gün yüzlü çocuklar getirmiştik buralara

Soylum!

Epeyce zamandır

Bu umut çocuklarının

Köprü altlarında

Bulvarlarda

Bir dilim ekmek için

Acıların seyre açtıklarını

Göreli beri

Bunalıyorum.

Soylum

Onlar bizim saygımıza talipler

Bizse onların merhametine

Çünkü biz

Sonun sonuncusu bile değiliz

Çünkü onlar

Çocuklarımıza ekmek dağıtıyorlar

Soylum!

Selvi Boylum!

Gel seninle yine biz

Başka başka şehirlere göçelim

Ekmeğin,

Yine aslanın ağzında

Ama huzurun elimizde

Sevdanın dilimizde

Umudun kalbimizde olduğu.

Onlar,

Güvercinler uçursunlar yine

Barışa özgürlüğe diye

Evlerine döndüklerinde

Köpeklerine köle yapsınlar yine

İnsanları

Bizse,

Başka başka şehirlerde

Tarih tekerrür etmesin diye

Anlatalım insanlara

Aşkımızı

Mayıs 1998 / Perşembe