Acı

Usandım taş basması günler yaşamaktan

yalnızlığımı büyütüyorum korkunç

yani bağırmak sana sulardan.

Her gün yeniden ölmek

elinden karanlık adamların

yalanla, ekmekle, silahla.

Üstümüze bakarken çağlar

her çocuk başı okşadığımız

suçlu bizmişiz gibi

büyüyor avcumuzda.

Gözlerinde bile

deniz dibi gözlerinde ölüler

askerler ve gemiciler halinde.

İhtiyar yüreği toprağın

buğdayı, elma'sı

korkuda.

Suskunluğum, utancım büyük

sıkıntım kara.

Gel dağıt mavini

kör kuyular uykuma.