Acıyı bilemez düşmeyen kişi,
Aşkın badesini içmeyen kişi,
Çile dergâhında pişmeyen kişi,
Her yerde kendini kral zanneder.

Gönül sarayını yıkar, dağıtır,
Önüne geleni üzer, ağlatır,
Bir dokunur yürekleri dağlatır,
Onu bir marifet, kural zanneder.

Cebi şişirmektir hayali, düşü,
Özü yalakadır, sahte gülüşü,
Yüksektendir her bakışı, süzüşü,
Bu yüzden kendini kartal zanneder.