Evet işte orada,bir ışık var uzakta
Kendi karanlığına çekiyor beni
Öldüm ama hayattayım ismimse mezar taşında
Unutma yolcu ölmek yaşamanın bir bedeli.

Ya,Muhammed ne zahmet ettin?
Canım cananım hepsi de senin
Peygamber-i Zişan’ın karşısında halim ah ne cefa
Yaram çok ağır mağfiret eyle bu defa

Sultanım bu kanatlılar da kim?
Bu köşkün sahibi ben miyim?
Gözlerim kamaşıyor,burası neden bu kadar parlak?
Yanımızda akan şu ırmak niçin böyle ak?

Anam,babam,yarim,oğlum nerede?
Neden göz yaşı var hepsinin gözlerinde?
Bu kalabalık da nereye böyle?
Dillerde ölüm makamından notasız bir türkü;
“ŞEHİTLER ÖLMEZ,VATAN BÖLÜNMEZ!” diye
Yüreklerin konuştuğu bir orkestra gibi
Omuzlardaki tabutsa orkestranın şefi
Sahneyse kan kokuyor sanki
Kulaklarımı tırmalıyor seyircilerin kahpe gülüşleri
Anılarım depreşiyor görünce koltuktaki hainleri
Göz görse de yürek dayanmıyor n’olur artık dönelim geri!
Evet işte orada,bir ışık var uzakta...
UNUTMA YOLCU,ÖLMEK YAŞAMANIN BİR BEDELİ...

2.5/5 Toplam verilen oy :