Yorgun Irmak

Yorgun bir ırmak İbrahim...
Yayla yordun İbrahimi
Yaşı altmış
Mezar çağırıyor
Duyuyor o sesi
Yayla gibi gönlü İbrahimin

Yayla yordun İbrahimi
Yaş altmış
Özü yorgun
Dizi yorgun
Gözü yorgun...
Dedi ki İbrahim bir gün:
Bırak yakamı köydeki tarlam
Ağıldaki işim...

Bırakın İbrahmi
Bırakın yorgun ırmak dinlensin denizde...

Dedi ki İbrahim bir gün:
Giden dostlar gibi sıram gelir - giderim
Şu dünyada bir ağaç kadar bile kalmıyor insan işte
Ah mavi göklere doyulmuyor
Doyulmuyor kuş seslerine...

Bu güzel yaylada
Doyamazsın mavi göklere
Doyamazsın kuş seslerine İbrahim
Yaylada olsun mezarın İbrahim