Yetimlik her dağın ardında bir ücra
Yetimlik kanatlarının altından çıkılmış yavru yolculuğun herhangisine kaçağa
Sanılmasın ki yetmlik ille anasız babasız bir müşgüllüktür kimsesiz
Büyük dediğin insanların küçük kayıplarıyla başlayan yerdir en belası
Yetimlik...Solmuş herbahar renginde devriahir
İçi buzla yanmış nefeslere kesik zaman diliminde donan durgunluk
Yetimllik öğünü tükenmekte olan bir değirmen eşiğine yola koyulup
Çaprazı çekilmiş kirmenlerin sardığı ipliklere ayakbağıyla dolaşan öksüzün
Bariyerleri inmiş demir yollu hatları karışık yerde durup duran yerlisidir yetimlik
Uzayıp giden sopsoğuk bakışların kıyısında buzul çağı karla kış
Yetimlik binde bire
Ya da arada sırada kalan seferlere kayıt geçen düzensiz
Aklına kendi geldikce görkemleşen sefilliğe yetimlik
Ancak gücü yetişip,
İdareten insanına uğradığı

Seyfi Karaca.........Ocak / 12

2.5/5 Toplam verilen oy :