Yamaçlarını sis süsenlerinden giyince ara
Buzun bir vardiye devrolur, mayhoş meyanda tutkunluğun mahali
Tutarsa ağrıları bundan tutar
Tutar ki gizli tülcelerin arkasındaki dağların
Sonra sebebi suları kırgın ırmaklara siner usuuulca
Şafak sökümünden gün batımına kendi kendine çalan ıslıklar gibi
Bir çağrıda iki yakası bir araya gelen çalkantılar ki.... çığ ve çiy
Yok yere firarı, sızım sızıyaların uzaklarından
Ömrü üzgün tutamlara can katıp yabanlaşmışlığın sehmince
Çığ ve Çiy..!
Üstelik de insan insana
Küskünlük sancıyan dargınlıkların

Seyfi Karaca.......Ekim / 11