Yaşamak

Herkes bir şiir yazmaya gelir cihâna

Çoğu hissetmeden anlamsız yaşar

Atatürk’ten ve tâ Bilge Kağan’dan

Sesler duymayan meramsız yaşar

Süleymaniye’yi, İshakpaşa’yı

Ruh değil taş gören pek kâmsız yaşar

Seyyit Nesimi’nin Âşık Kerem’in

Derdini bilmeyen kelâmsız yaşar

İnsanı et ve kan, kemik sananlar

Taş gibi selamsız sabahsız yaşarlar

Serhat’ı dinlemez, bilmez olanlar

Bir "zâde" doğsa da hep namsız yaşar