Şiir • Bilinmiyor

Yaşama Sebebi

Yazar / Şair

Kaan İNCE
person

sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar

çeyizimizde hüzün motifleri

göçebe bir ağıt göğsümün derinliklerinde

bu aşkın dönüşü yoksa

duman kırığı gözlerinde gecenin hıçkırıkları

kırık keman sesi ve adağım var

moraran hercai düşlerim ateşi delip ıslatır mendilimi

kalbime dolar -sonsuz uykuma- korkuya susamış yasadışı bir rüzgâr

bu aşkın dönüşü yoksa

suya düşer kokusu menekşelerin

deniz her zamankinden daha köpüklü

serçeler bi garip ötüşlüdür

martıları mavnalarla başka türlü danseder hamuruna sevgi katılmış bu dünyanın

"sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar"

küflü yüzler yok hiçlik de

hani ne derler gözlerinden öperim çocuk,gamlı sevda, şiir

ne'm kalır geriye gülüm seni alırlarsa benden

tiksintiler toplamı umutsuzluk sapağında ölüm

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...