Yangın Yer Yer Devam Ediyordu

bırak sevgilim yol senden geçsin

önce davranan, sevgilim, bu kez bağışla

kalanları, biz gidenleri kutlamak için

alkış arıyoruz kimin elinde kaldıysa

bırak sevgilim bu yangını sen bağışlama

bunca iz, işaret bağışladın dünyaya

Dikkat! Çocuklar bıraktın, biz geçtik

biz geçip gitmek için bırakılanlar

kimsem çok, gidenim yok demek içindik

sevinmek içindik; göç gidiyordu işte,

sır kalıyordu, kurtulan kurtulana gibiydik

birbirimize katılıyorduk ama: -yangın bizden

kurtuldu diyenimiz de yoktu, ateşin tersine

dönmesinden korkan en duyarlımız bile:

-yangından ben kurtuldum, ruhum kül oldu

çaprazında tutuşmuştu: -hangi yangını seçsem

iki ateşin arasındayım, ruh ve ten

yangın yer yer devam ediyordu...

bırak sevgilim Şimdi yangın Şehirdir

sana bıraktığım sessizlikten birkaç kelime

kalmıştır hâlâ yangından konuşmak için,

şimdi erdem herkesle sır olmakta değil,

hangi kışa rastlasan konuk olmakta

kuşlar gördüm ne kuşu ne kış konuğu

kuşlar gördüm bir dalı bir dal için kırıyorlardı

öyle üşüdüm ki kafesimde onlardan çok...

şimdi kuş ateşe düşmemiş olmaz

ateş beslemeli ağzında, kanat düşürmeli

yangına, altın tüy dökülmeli, kuş oluşmalı,

bu kuş olabilir misin, sır böyle taşınır

sevgilim, sır arayan sende ateşiyle tanışır!

bırak sevgilim yol senden geçsin

kayıkta göl var, kuşta gökyüzü

ama kimse beklemiyor kimseyi

hem gidince ne olacak bir Şeyi

vardın, oldun, kayboldun

şimdi ortasındasın

ne kayık göle dahildir artık

ne kuş gökyüzünde seferi

yangının içi Şehir

yol senin içindedir

ya yol senden geçmeli, ya yol senden geçmeli!

sen dönmelisin geri, sen dönmelisin geri!