Bir Dedem Vardı Vefalı Şimdi Hindistan

sen elmayı güldürürsün

senin elmaya su verdiğin gündü

camı sevindiren yelkenlinin

denizcilik kitabından kaçtığı gündü

cam daha başka kardeşlikleri de

açığa çıkarır, hatta onları unutanları da

yokluk içinde elmayla aydınlatır

yoksa bir ermiş niye çıkarsın

sakinlerin denizinden aynı balığı

su da çiçekten nasibini alır

elma da yeraltı ermişinden

camdan çekilen de aramızdan sayılır

-usta bu tahtalar boyasız

ellerini yüzüne göürme usta, hem

biz kaldık, onları suya yollarız -

yüzünü güldürdüğün bütün elmalarla buradayız

camdan bakıyoruz, sana bakıyoruz

kardeşlik hatalarla birikir, biliyorsun

kardeşliğin bir hata olduğunu da..

hatayız, fazlayız, camdayız, aynada

yüzümüz bizden sonra da kalıyor

yalan söyleyecek kadar senden yanayız

ermişin gözü hiçbir Şey görmüyor

elmayı gözden geçirecek kadar Şaşkın

altın gölün üzerinde bir mistik

hala balık yanlış hala Şaşkın

sen elmaya ara verme, gülmeye hazır

bir dedem vardı vefalı, Şimdi Hindistan

sayılır bizi terkettiği rüya

hatalar sahilinde birbirinden üşümeyen kardeşler;

suya bakanı var, aynada bakılanı,

denize, bana, içindeki karşı odaya,

hepsi camda, hepsi fazla, hepsi sana

düşkün, elindeki ermişi onlara bıraktın

ermişin tahtalarını kim boyayacak, yeraltında

gül ol, hoş kal, bir su ısmarla

şu elmanın üstüne dökül bir zaman