Veda Etmeden Git/me

Bir gün batımı akşamı sûkununda zamanın

Tükenip bitsede silinmez hatıraları buranın

Ne değeri kaldı ki kokmayan çiçeğin baharın

Sensiz kaparım zannetme izlerini bu yaranın

Sen sanma ki bu dertlerim kederlerde kalır

Tunçtan değil bu yürek bir gün olur daralır

Esmesin deli gönlüm eğilemez fakat kırılır

Dağlar taşlar dayanmaz feryatlarım çoğalır

Sevmişliğimden mi her yerde dikti başım

Bîçareyim şimdi değersiz hissiz bir taşım

Ağlamıyorum artık yetti dinsin gözyaşım

Bundan sonra hüzünler geceler arkadaşım

Duygu yüklü bir bulutum dokunsalar yağarım

Kader benim diğer yarım her gün yeni doğarım

Sana akmaz mı bu gönül bendini yıkar çağlarım

Veda etmeden git/me mıhlarım yüreğimi ağlarım