Şiir

Aşktan Öte İbadet (2)

Gittin gideli yalnızım, kimsesiz, öksüzüm

Bekledim dönmeni hergün, yollardaydı gözüm

Kalma uzaklarda dön, gülsün benim de yüzüm

Dön artık! gerçekten olsun kuracağım düşüm.

Ne sisler de gölge, nede yağan bulutsun

Uzaklarda sandığım yanımda ki umutsun

Gözyaşlarım Sana'dır, sevgin o`nu kurutsun

Yalnızlığa mahküm'um aşkın beni avutsun.

Her defa sana kanmakta nedense şu gönlüm

Sensizliğinin koynunda harcanmakta ömrüm,

Gündüzleri hâyal gece düşümde görürüm

Bir katre sevdan yeter, Sen iste ben ölürüm.

Gönlümde açan güller gibisin Sen bir demet

Bitecek vûslatın bir gün varsa bile hasret

Öyle yüce Sana sevgim sonsuz bir nihayet

Bu bende ki aşk değil, aşktan öte ibadet.

NOT:

Şiir 14 lü hece ölçüsü (vezinle) yazılmıştır.

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

5kıta
18dize
~1,3 dkokuma

Bu şiir hakkında

Aşktan Öte İbadet (2) şiiri kime ait?

Aşktan Öte İbadet (2) şiiri Fedai Güven tarafından yazıldı.

Aşktan Öte İbadet (2) şiiri kaç kıta?

Aşktan Öte İbadet (2) şiiri 5 kıtadır.

Fedai Güven'den

Tüm şiirleri →

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Kopyalandı