Şiir

Umudun Gölgesi

UMUDUN GÖLGESİ

Suda sandal

Sandalda balıkçı ağını gerer

Takılır ağına umudun gölgesi

Tarlada saban

Sabanda umudun dişi demir

Toprağı yarar

Topraktan çıkar emeğin sesi.

Sorarım size ne arar,

Tünemiş düşlerde bir bulut gibi

Karanlığın gölgesi.

Onlar ki gene

Yarına kalkacaklar

Ve onlar‘ki sonsuza uzanan

Yola koyulacaklar

Açlıktan kokuyorlarken nefesi

Çıkınlarında bir tutam sevgi

Ve akıllarında umudun gölgesi.

Ahmet Canbaba

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı