Söyle Gökyüzü

Acıyı kim neyler

Neyler kasabayı şehirli düşünceler,

Acı, yığından bir tel çeker gibi

Kayıp gider götürerek kendi nedenlerini.

Aşktır, acıyı kim neyler

Peçe altında gezer sevişerekten,

Ben çok gördüm çok gezdim çok sevdim

Gönlümde sen olan kuyuyu bildim.

Gönlünde kuyuyla acıyı kim neyler

Süzersin acıyı gövdende bırakarak,

Tortu atılmaz, yanık onmaz, toz yunmaz

Çıkrık çalışır bir eğlentiyle.

Kuyu kalır çölde bir olanak olarak

Yer altı sularını birleştirir gibi

Acı, katmandan katmana kuyudan kuyuya

Gelenek olur ve alışkanlık yaratır.

Çıkrığın gıcırtısı müzik gibi inler

Kova deliktir lafolsun diye işte,

Eskil bakışların tirşesi yeter

Aşktır, söyle, acıyı kim neyler?

Ankara, 4 Ocak 1994