Sokak Seslerinde Kaybolmak

yalnız ve sessiz geçen günler

hani,

kendi bedenin bile ağır gelir ya bazan

bakarsın amaçsız,donuk bakışlarla

pencereden

neye?

kime?

işte öylesine anlamsızlık dürtüsü sarmışcasına

sokak lambasının ışığında

karanlıktan korkan pervaneler

raksediyormuş gibi görünsede,

komik gelir hareketleri

aslında,

korkuyla ışıktan uzaklaşırsa öleceğini bilmesinin paniğidir

anlamsızca ışığın etrafında dönüşü

oysaki bilirki;

ışık ona hayat veriyor kısacıkda olsa ömrüne

nekadar dönerse yaşam

nefesidir onun başdöndüren dönüşleri

yüreğin daralır sıkılır öf gelir üstüne

kaldırım taşlarında aceleci

tak tak ayak sesleri bazen

geç kalma sıkıntısı yansır ayak seslerine

unutursun bir an kendini

sorasın kendine;

acaba ne cevap verecek sorulan sorulara diye,

birbirilerine miyavlayan kedi sesleri

kimisi öfkeli uzunca,homurdanan kedinin viyaklaması

bir diğerinin istemediğinin naz cilvesi sanki

ileride bunlara öfkelenen can düşmanı

köpeğin öfkeli havlaması

''kesin sesinizi getirtmeyin beni yanınıza''

hırıltı sesi sokağı dolduruyor,

oysa tüm bu karmaşa patırtı

ayak sesleri ıssız ve yalnızmış gibi

görünsede paylaşıyor gece yalnızlığını

durduruyor sessizliği bir nebzede olsa

sükûnet varmış gibi görünen

öyle değil ya,

günün tüm ağır telaşlı debdebesinden

yorgun kaldırım taşları ve sokak

nihayet gecenin dingin kollarına

kendini bırakacağını düşünürken

heyhat,

hayali sükûta ve yanılgıya uğramasıdıt tüm bunlar,

gecenin koynunda,

gökte gözkırpıştıran yıldızlar

dalar tatlı ve hasretle gün uzaklığının muştusuna

yalnız bırakmaz hilâli ay,

bende burdayım dercesine

vargücüyle güneşten aldığı ışıkla

geceyi aydınlatmaya,

tatlı fısıltıları kıpırkıpır ışıltılarındaki

muhteşem gizemek erişebilmek

dinlemek sohbetlerini,

biraz ileride denizdeki yakamozlar

''hey bizde burdayız ey göğü süsleyen ay ve yıldızlar

seyredin sizlerden aldığımız ışıkla

muhteşem raksımızı

yok olsun yüreklerdeki hüzünler

dansımızdan gelen sihirli müzüğn yansımasıyla

sohbetin güzelliğinin hazzını alın''

işte o an insan bu güzelliklerde

bir nefes,cılızda olsa bir ses duymak ister ya

bir dostun sesi cana can katar

sevdalısının dizlerine

başını koyup doyumsuz güzelliği

paylaşmak ister,

yok yok,

hüzün çöker ağır acı sarar yüreği

mahsun bakan gözlerden ılık gözyaşları

karışır hıçkırık seslerine

süzülür gecenin muhteşem güzelliklerine

kollarına koyduğu başı

ağlamak ve üzüntüden yorgun düşer

dizlerini karnına çekerek

büzülmüş bedeni

garip nesi,yalnız ve öksüz dalar yukuya

ve sokak seslerinde kaybolur gider

cismi düşleri vuslata dair ne varsa.

27/10/2010

unutulan şair