Mehtaba Değin

Bulutsuz gecelerin yanında

ve yıldızssız göklerin koynunda

gecesi gibi yüreğin

yürüyor güzellikte

hani karanlığın en karası

en beyazı ışığın göz kamaştırması

buluşmuş edasında gözlerin

tutuşturur küçücük bir kıvılcımıyla

göğün görkemli gününden bile

esirgediği olur ya

işte o ender güzelliği

meyvelerin kadife ışığı teninde

mahreminde gizlenen meşhur gizler

dokununca biraz teredütler gibi

iç gıcıklayıcı heyecanını teninde

sevda ibrişimi dokunur mehtaba değin

dil lâl olur derin sessizliği

kelimelerin yetersizliğinin çağresizliğidir

yürek atışı gecenin bulutlarına biner

saklanmış yıldızları bulmak ister

korkusuzluğun tadı buram buram

tüterde yine doyumsuzluk ateşi

hasret ışığı göz kırpıştırır gibi

yanıp söner gözbebeklerinde

bir an,sonsuzluk meşalesi olur elinde

iç çekişler hatırlatır tenin rengini

koklamak ister gibi meyve tadını

çaresizlik basamakları belirir mehtabta

ayrılık vaktinin çoktan başlamış tiktakları

zamanı sil baştan alıp dünlere

güzelliğn rengiyle

hüzün reçetesini yırtıp atmaya

19.05.2000

unutulanşair rual