Sessiz Adam

Konuşmazdı pek.

Sessizdi,

Sessizdi.

Ama elleri konuşurdu.

Sabah erkenden kalkar,

Soba yakardı.

Biz uyanmadan evvel

Ev ısınırdı.

Omuzları genişti.

Orada otururdum çocukken.

Dünya orada güvenli gelirdi bana.

Bir keresinde ağladım,

Okulda bir çocuk dövmüştü.

Gitme dedi, ben hallederim.

Gitmedim.

O halletti.

Gece geç saatte gelirdi.

Yorgun,

Kirli eldivenler,

Kokusu makine yağı.

Sofraya otururdu.

Yemek yer,

Yorgunluğunu yerdi de.

Hiç şikâyet etmezdi.

Şimdi o sessizlik daha derin.

Televizyon karşısında uyukluyor.

Ben bakıyorum,

O görmüyor.

Saçları beyazlanmış.

O omuzlar biraz çökmüş.

Ama hâlâ orada,

Hâlâ koruyor.