Ölüler Gülmüş

umurumda değil kapattım her şeyi aklımı başımı

gülüşlerin geldi kurumuş bahçeme sustu kuşlar

pencereyi doluşan dudaklar fısıltılar

sevmeyi yeniden yokluğa saydı

içimdeki çocuk düşmeye ahı

kanatsızdılar

uçmaya kaldığım bir yatıya

bir tren ansızın düdüklerle

kuru gürültüler içerek

sabahın sularında düşlere daldı

gözlerin çoktandır sayıklar bir duman izi

dudakların cehennem çağırır

gövden bir pazar yeri

ölüler gülmüş

umurumda değil

düşünmek seni

bir kuşun kanlı göğünde

ERSİN CANSEVER