Gülbeni

susacak bir şeyimiz var ben çarparken kalbimi gizli sana

közmüş sayılmayız biz bu çağ yangınlarında

is ile yazılmış değilse de kavllimiz

gözlerin yorgunluk düşürmez asla

bu kahramanlık hikayeleri bu andıçlar

bu fişlemeler bu sayıklamalar sonrası

koşa koşa durulur dediler taşkın zamanları kadranlar

konuşur her saat başı verilmiş sözlerdeki ah ile

gün döner gün aşk ile her defa

sen dönmedin bir daha bene

bu son bilmem hangimiz için daha deli

daha uyuşuk kan bağı

susacak bir şeyimiz kalmış mı ne çabuk gittin

koşar adım zambaklı bahçelere

tüylerini yolmuş şeftali zamanlar

ah bir daha sevişme adına bir daha asla

yirtirilmiş bir zayıflık ağzında

söz verilmiş bir hayatım var

gül beni ömrünün önüne su dök

sonra bir kaç bülbül