Ne Kalabilir Senden

Ne kalabilir senden, yüzünün çizgileri mi

kurumuş bir yaprağın okunmaz çizgilerinde;

ne kalabilir senden, sesin mi, bir bilinmedik

ırmaktaki sazlar arasından yükselen, kuytu

kurbağa sesinde; suyun gelip gelip döğdüğü

ıssız bir kıyıdaki yosunlar, çakıltaşları

ne saklayabilir gölgenden senin; her saniye

milyonlarca doğuşun, ölümün,yenilenişin

arasında var mı yer sana, gök mü umursadı

yer mi seni şimdiye dek; eline geçirdiğin

bütün uçlar, görünmez iplerin bütün uçları

seni çıkarmadıysa bir yerlere, dönüp dönüp

sende düğümleniyorsa hepsi ne bu çırpınma,

çektiğin gibi üstüne gecenin yorganını

saklan olup bitecek her şeyden sonsuza değin,

gör, düş mü girer koynuna artık yıldız mı girer,

hayvansı bir uykuyla dal gitsin, ne var kalacak

senden bu ıpıssız çölde, rüzgâr dakikada bir

yeni haritalar çizdikçe şu uçsuz bucaksız

kum yığınlarına, söyle, ne var kalacak senden

belleğinde kuşun ağacın suyun, kör bir sfenks

umursamazlığıyla kendi iç uzayına dalmış

zamanın çevresinde eserken milyonlarca toz,

toz benzeri bütün geçmişler, bütün gelecekler?..