Şiir • Bilinmiyor

Biten Yaza Şarkı

Yazar / Şair

Sait MADEN
person

Eğ yüzün şu gölgeye. Konuşma.

Geniş bir çarşaf gibi yay sessizliği

öyle düz, beyaz

üzerine bu dingin, çıplak ölünün.

Konuşma. Saç sözlerini

eski, silik sikkeler gibi toprağa.

Yanımızda yazın çıplak ölüsü

bir dağdan öbür dağa. Ey üzünç!

Yanımızda göz göz unutmabeni

Çiçekleri... Dokunma. Dokunma. Öldü

nicedir canınla beslediğin yaz

ve dindi su. Parça parça akıyor güneş.

"Eğ yüzün şu gölgeye. Konuşma."

Akıyor yüzün elimden. Eğil. Kulak ver

ağır ağır buruşmasına

bir yüreğin. Yoo hayır. Değil hiç kimse.

Yanımızda yüzükoyun yaz.

Kal biraz. Üzerime ger sessizliği

bir serin çarşaf gibi. Sınırsız. Beyaz.

Öldü yaz. Akıyoruz kuşla, yaprakla

dalgın gecesine bir uçurumun.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...