Masal

kavrulmuş bir karıncanın sağ salim

yuvasına dönüşü şarkılarda anlatılmaz

başka bir ses gerekir belki de, bilinen

tüm seslerin ötesinde; anne

koynuna al beni rahmine söz geçmez bu ıssız gecede

gitar çalma, susalım biraz yoruldum ağrımaktan

yoruldum bunca kesik ruhu tek başıma

taşımaktan, bir avuç kızgın kum bile yok

tutuşmuş saçlarını özlemeye vaktim yok

yok. yangınlara kızanları sildim kareli defterimden

bir kare de sen koy, üşenme

sanki soldan sağa ölmüş gibiyiz bu bilmecede

bu masalda dere tepe düz gitmiş kadar yorgunuz

argınız. azgınız. vallahi azız.

çok daha az olacağız bu pis gidişle

belki de seviştirmeye

vaktim olmaz kimseyi kendi bedenimle

çok gittik. dere tepe düz gitmiş bile

olabiliriz. ne dersin geri dönmeye; anne

sana söylüyorum olur olmaz zamanlarda ölme

taşınacak bir yük bile kalmayacak yoksa

bu kırışık cennette

yarım yamalak yaşayalım senle

kavrulmuş bir karınca kararınca; anca.