Aşk

biz seninle ikimiz şubat gibiydik

kayadan düşsek ağrımazdı bir yerimiz

küçücük bir taş görsek irkilirdik

öyle sıkılırdık ki birbirimizden içimiz kalkardı

bir şiiri tersten okumak bile anlamlıydı

karıncaları başparmağınla ezmek

sinek kanatlarını yakmak o günlerde

hiç boş kalmayan ama hep yalnız

bir otel odası gibiydik seninle

boşuna aldatılırdık, boşuna susardık

boşuna bakardık çöken bir balkondan kendimize

bir anlam veremezdik çekip gitmememize

her aşk

aynıdır zaten çoğalır kan kaybettikçe