Korkular Aynı

Yollar aynı ama…

Değişmemiş hala…

Henüz bitmemiştir belki,

Kaybolan çocukluğumuza rastlama şansımız.

Gökyüzü aynı hala;

Bulutlar aynı, yaslı yağmurlarıyla

Bir rüzgâr eser çarpar yüzümüze belki

Güneşli havalarda yitirdiğimiz sevinçlerimiz

Nasıl farkına varmadan yitirmişiz

Kapanmış tek tek yüreğimizin

Denize açılan pencereleri.

Kalın perdeler örtülmüş üzerine ama

Gemilerin yelkenleri aynı hala...

Hala aynı çocuk coşkusuyla,

Oyun ederler dalgaların kucağında…

Şansımız bitmemiştir henüz belki

Sarı sayfalara çizdiğimiz denizlerde

Umutlarımızı yüzdürme şansımız.

Derinlerde bir istiridyede

Hatıralarımızla karşılaşma şansımız…

Duvarlar aynı hala…

Üzerlerine bıkmadan yazılan

Ancak gerektiği gibi hiç okunmayan

Gençliğimin hayalperest yazılarıyla

Vurulan korkular aynı!...