Şiir • Bilinmiyor

Aynadaki Ben

Yazar / Şair

Özge Eldemir
person

Aynada gördüm gölgemi

karanlıktı oda, mutsuzdu, umutsuzdu

karanlıkta gördüm yüzümü

Karanlıktı yüzüm, musuzdu, umutsuzdu

Karnanlıkta seçebildim hüznümü...

Ayna karanlıktı, karamsardı

Saklamıyordu lduğu gibi haykırıyordu yalnızlığı

Ya karanlıktan korktum ya yalnız kalmaktan

Belkide korkan gölgemdi

Asla göremedim belki kendimi

Köşe bucak saklandı içimde biri...

(Telaşlı bir silüet gibi kaldı hatrımda)

"Aynada gördüm gölgemi"

Aynada gördüm onu

Dudakları benim gibi kıvrılıyordu

Karanlıktı dudakları, mutsuzdu, umutsuzdu

Ağlayan ben değildim

Eminim ki oydu

Aynada biri vardı

Kimse görmüyordu ben görüyordum onu

Ya yalnızlıktan korkuyordum ya onunla kalmaktan

(Şimdi bir silüet gibi kaldı aklımda)

Telaşlıydı, köşe bucak saklanıyordu

Karanlıktan çok korkuyordu

Karanlığım çok mutsuzdu, umutsuzdu...

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...