Kırma Kanatlarımı

Özgür bırak ruhumu...

Gözyaşlarınla hapsetme

Boğma sevginle aşkı

Koyma ağırlığını üzerime

Dört yanımda

Sevda perdeleri

Yükselmesin

Bitirmesin içimdekileri

Ruhundaki bana olan

Tutsaklık

Bir tünel açmam lazım

Koybolduğum

Karanlığa

Yapmam lazım

Yapamazsam

Nefes almaya

Yer kalmayacak

Özgür bırak ruhumu

Ellerinle hapsetme

Kırdım

Kafeslerimi çoktan

İyileşti kanatlarım

Geciktim

Oyalandım

Sonsuzluğa uçmam lazım

Bırak

Ne olursa olsun

Alaca karanlıklarda

Kaybolayım

Bilinmeyenlerdeyim

Yok olayım

Ama özgür kalayım...

Yonca Dur