İkiye Böldüm

Ayrılığın kollarında büyüdüm ben

Dolunaylı gecelerde

Korkusuzluğu

Kabuslardan uyanıp

Gülümsemeyi

Yorgun sabahlarda

Kalkıp yürümeyi

çok...

çok zaman önce öğrendim ben .

Kalbimi

İkiye böldüm

Aklımı ikiye

yüzümü ikiye

kendimi

İkiye böldüm ben .

Yüzümün yarısına

Karanlık çok yakıştı

Kendime sakladım

Verilecek tüm cevaplarımı

Oysa kalbimin yarısı

Kederlerimle kaplıydı .

Hep aklımdaydı

Herşeyin farkındaydım

Sustum

Bütün gizemim sanıldı

Oysa hayata geri döndürecek

Panzehirim farklıydı .

Yolumu

İkiye böldüm ben

Böyle yapmalıydım

Hem Karanlık

Hem aydınlık ta

Yol almalıydım...