Kine Ez?

Bir devir aşk diye beni doğurdu

Aldı bedenimi Mağrip sıtmalarından

Nil diplerinden söktü ruhumu

Sisli denizlere açıldım bir zaman;

ne altın ne meyve,

yad olsun keşfettiğim kıyılar

Zamanın hayatla içlendiği çöllerde

bir çadırım olsun yeter

Ne göreceğim aynalarda

çağ bütünüyle yanılsama

İşkenceye alınıyor eşkalim:

Şehre yeni bir şamata

Gün gelmiş süslü satraplar ünlenmiş

kaç defa ay doladıysa göğsümü

kaç defa bulut püskürdüyse ağzım;

hileli bir rakam düşürdüler sorguçlarından

kadınlar, müziği halka sayan

Ey halk! Ey halk! diye çağırdığım

zaman haritasında körfezler gibi çekilen

hayale dalan rüzgârın önüne

sergiler ve dut yaygıları açan

insanlık eğrileri, ketenpere çömezleri

Yandım daha çağlasında bademin

Bahçeler gözüme yeni bir şöhret

özürün bir köşesinden öbürüne

kenar otu oldum, bir fiy û care

ben oldum, ben oldum

ben oldum da ne buldum Temmuz'un kınnabında

giderek lâl kafiye

göllere vehmedilen gül dolaklı şadırvanda

ama yine "gülün ölüm çağında".