Karşıyaka’nın Üç Gülü

Asılmış bir al umuttan

Karagücün korku dalında

Şu can topraktaki üç fidan ölü.

Ve artık ölmezliğin son boyutundan

Göverir yeşil bahar yağmurlarında

Denizgülü, Yusufgülü, Hüseyingülü.

Ölümdür kimileyin kavganın tek ödülü.

Kançiçeği sökünü arkalarından...

Açmış böğrünü, hepsine ana sıcaklığında

Devrimin kankalesi Karşıyaka gömütlüğü.

Ve gençlik günlerine doymamışlık dağından

Bakar, alınlar mavide ve göğüs hep namluda

Gezmişgülü, Aslangülü, İnangülü.

İnanç bir deliçay ki yeşertir bir gün çölü.

Karşıyakanın üç gülü

Yürek dalıma gömülü

Karşıyakanın üç gülü

Tüm kançiçekleriyle

Göz pınarıma gömülü.