Bir Ölümsüz Yalnızlığa Şimdi Otağ Kurduğumuz

Islanır bir orman yağmurunda şimdi uzak

O bir suskun mavide ışıyan ilk sevimiz.

Kalacak tüm karanlığıma karşın belki tek

Yalnız seni uyuduğum şu ılık gece.

İlk soluğunca evrenin bir serinlik

Serpilir yirmi çağlar ötesinden çölümüze

Kaç ölümler aştık da vardık ancak işte

Bir ölümsüz yalnızlığa şimdi otağ kurduğumuz.