Karanlık Kız

aglasam şimdi

ıslak çakallar gibi hırlayarak geceye

sen

karanlık nehirler gibi akıyor saçların

omuzlarından sonsuzluk dökülüyor çaglayarak

sen

siyah granit salonlarda şömine ateşim

arzularımı çılgınca döven kısrak

atlamak saçlarının sonsuzluğundan

ıssız yollara düşer gibi geceyarıları

ellerime yüzüme imkansızlığın bulaşmış

hayat

dev bir makina gibi işliyor gürleyerek

atmak kendimi güzelliğinden

sonrasızlık dişlerken dudaklarımı

ve erirken sıcak teninde bedenim

vermek kendimi sana

hayata rağmen

kendime rağmen vermek

inmek kemiklerine kadar aşkın

en çaresiz

en köpek yerlerinde gezinmek

soyun

her yerinden öpsün gece karanlığı

ve kaybolsun beyazlıgında teninin

sinirli uçurumlar boyu sevişelim

terini

nefesini soluyayım saatlerce

tenime

cigerlerime geçsin tırnakların

ayrı ayrı doyarken her hücrem kadına

ve hayat pompalarken şişkin damarlarıma güzelliğin

sen

bırakmak zorunda olduğum kız

aşka rağmen

"sevgi yüzünden"

ıslak çakallar gibi hırlayarak geceye

Tuğrul KÜREKÇİ

(gececi)

ORİON

* * *