Şiir

Kara Elmas

Elmasın karası mı olur?

Olur elbette.

Zonguldak'ta karadır elmas.

Karadır katran gibi,

Karadır gece gibi,

Talih gibi,

Kader gibi karadır.

Nefes kokar,

Ter kokar,

Ölüm kokar.

Sevgi kokar bu kara'da..

Hasret kokar,

Toprak kokar,

Ana kokar,

Yar kokar buram buram...

Rutubet kokar için için,

Güneş kokar ışıl ışıl Karaelmas'ta..

Emek kokar her zerresinde,

Sevda kokar Zonguldak'ta..

Yüzlerce dehliz

ve binlerce maden direği,

Kömür taşıyan,

hasret taşıyan vagonlar

günışığına...

Ekmeğe yolculuk,

umuda varış raylarda.

Bir matkap,

Bir kürek,

Bir demir.

Bir de tepe lambası

Aydınlatan; karanlığı...

Gözler açılmış pür dikkat.

Nerede kömür?

Nerede ömür?

Matkabın ucunda.

Bu belli!

Ama hangisi kömür?

Hangisi ömür?

(01.06.2003 / Zonguldak)

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı