Şiir

Zaman Değirmeni

Zaman değirmeninde öğütülüyoruz,

Un misali, durmadan..

Kah esmer,

kah beyaz,

kah sarı...

Saçlar ağarıyor,

Kirpikler ağırlaşıyor.

Feri sönüyor gözlerinin;

Elasının,

karasının,

mavisinin...

Ve ansızın çıkageliyor

ölüm denen son..

Koparıyor sevdiğinden

ve sevmediğinden.

Ölüm bir kurtuluş mudur?

Sevgiliye kavuşmaktır belki de ölüm!

ya da "İlahi Aşk'a"

Zonguldak/2002

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı