Güvercinler Yalnız Uçmuyor

Bir şiir yazmalıyım, seni ve beni anlatan bir şiir

Görüyor musun Aytepe ışık ışık, Orta Mahalle ayaklanmış

İlk anılarımızın ayak sesleri sinmiş rüzgâra

Yola çıkıp karşılayalım desem de imkânsız şimdi;

“Güvercinler yalnız uçmuyor, biliyor musun?”

Köroğlu bile korkar, çekinir, erişemezdi cesaretimize

Korku bilmez iki kalbin sahibiydik bir tanem

Umutlarımız salkım saçak, en zorlu dal uçlarında

Ağrı dağının tepesinden de aşardık ama şimdi;

“Güvercinler yalnız uçmuyor, biliyor musun?”

Aslında bu değil sana yazmak istediğim şiir

Sözcüklerimin resmigeçidi yok dudaklarımda

Yolumuzun üstündeki falcıda kader çizgimizi de okuduk

Gurbet kuşlarını hiç mi görmedik avuçlarımızda,

“Güvercinler yalnız uçmuyor, biliyor musun?”

Işığını sendeki güneşten ödünç alan dolunay

Ah sevdiğim, ne kadar parlaktı dün gece!

Çağrı kesilmiş özlemlerinin izi gözlerinde yanıyor

Duygularım kanatlandı, kalbim sızım sızım şimdi;

“Güvercinler yalnız uçmuyor, biliyor musun?

29 Mayıs 2010