Bana Seslen En Umutsuz Günlerinde

Ömrümü teraziye koysam

Sen tarafı ağır çeker

Dilimi tutsam, yazmasam olmaz

Tartılmaya değer

Korkunun dalkılıç yiğitleri

Beni de yokluyor zaman zaman

Gözlerimde bir filmdir başlıyor

Ömrümün inişli çıkışlı gelgitleri

Şöyle olsalar, böyle olsalar

Akın akın bırakmıyor yakamı

Üstesine sensiz olduğum akşamlar

Anılar bozuyor fiyakamı

Gençlik çağımızın rüzgârları

Kırk yıl önceki unutulmaz rüzgârları

Yeni baştan esse sessizce

Yeni baştan yaşasak sevdamızı gönlümüzce

Bu ömrün hiçbir şeyinde değilim ben

Bana gereken yalnız sensin sen

Gözlerim gözlerine, ellerim ellerine mecbur

Bilebilsen, bilebilsen

Katlandığın yalnızlıklar, acılar

Bire bir bende de var

Zorlu dağlar, geçit vermez okyanuslar

Sana giden bütün yolları kapar

Mutlu günlerden yaman ayrılıklara düşmek

Karşı koyamadığımız kaderimiz olmuş

Ayrı ufuklarda gözlerin, ayrı ufuklarda ümitlerim

Yüreğimizi dağlayan özlem olmuş

Bu ömrün hiçbir şeyinde değilim ben

Sen de öylesin biliyorum

Bana gereken yalnız sensin sen

Sen de öylesin diyorum

Bana seslen en umutsuz günlerinde

Yüreğin aydınlanacak göreceksin

En umutsuz günlerinde seninleyim

Yüreğimde fenerler göreceksin!