Gönül Bahçem

Yaklaşık otuz beş sene önceydi

Çok çabalayarak açtım burayı

Her zamanki gibi benim işler

Bahçemde üç beş masa yetecek kadar sandalye

Üzerinde en sevdiğim beyaz örtüleri

ortadaki masada alışkanlıklarım

Yaşlı Annem, tonton Babam

vefasız kardeşlerim ve yakınlarım

Onlar kendin pişir kendin ye burada

Sohbetleri hep aynıdır onların

Hesapta ödemiyorlar ama canları sağ olsun

İlerideki masa hani şu güverteye yakın olan

Deniz manzaralı olan

Onlar tutkularım,özlemlerim ve hüzünlerim

Bazen mutluluk bazen göz yaşlarım

İşi çıkanlar, dönmek üzere gidenler

Bazen de dönmemek üzere gidenler

Giderken iz bırakanlar ta... deriden

Olsun diyorum bazen öyle müşteriler geliyor ki...

Geçenlerde bir müşteri hiç görmediğim tarzdan...

Sadece bedeni ile değil ruhu ve yüreği ile burada olan

dalgaları seyrediyor dalmak ister gibi Mavi sulara

balıklarla dans etmek yunusların kanadında gezmek istercesine

Yanına gittiğimde hala dalgın maviliklerin büyüsüne

Bir şeyler alırmısınız hanımefendi dediğimde

Evet beyefendi dedi ve denizi gösterdi

Anlamıştım aslında gönül bahçemdeki saklı mönü

Bugünlerde şu sağdaki uçurumun kenarındaki masa

Genelde boş olan masa ama ne yapacaksın

Onlar bana acımayanlar, belki nefretlerim

Yinede gönlümüzdeler çay ısmarlayacak kadar

Kelimeleri içleri gibi boş olanlar

Gülerken seni hiç görenler

Gerçi kazanç kapısı olarak görüyorum

İşletmecilik böyle bir şey işte