Gidersen

Kalbim bir tutam rüzgâr bugün

Esiyor doruklara

Sonsuzluğun bestesini söylüyor ufuklara

Sen aklıma düşünce gözlerim donuyor

Seni düşününce içime damla damla bir şeyler akıyor

Böylemi dokunur hazan insana

Bir beden böylemi titrer yokluğa

Ellerindeki ıtır kokuları

Böylemi sarartıp soldurur insanı

Yılların solgunluğu bakışlara sinmiş

Gözkapaklarımdan resmin düşüyor avuçlarıma

Bakışları sen

Gülüşü sen

Ruhu olmayan

Bir hazan esti geçti yüzümün sokaklarından

Hangi gecenin sabahında bıraktım düşleri

Bir bardak çayda demlerim senli gülüşleri

Parçalanmış yüreğin İzdüşümü

Sararıp takvimden düşen yaprak misali

Geceye dağılır düşlerim

Geceye dağılır

Bir çocuk ürkekliğinde sığınırken kollarıma

Çöle dönmüş yüzümde özlem yağmurları yağarken

Yüreğini hangi fenerde söndürürsün ey vefasız söyle

Soğuk çarşaflara sarılırken bu beden

İsyanım sana

İsyanım sana kan damlayan yürekten

Gidemiyorum kahretsin

Sapladın yüreğime gözlerini

Dilim yakar buz tutmuş yürekleri

Kan kusuyor gecelerim şafağın kızıl saçlarına

Kalemim doru tay gibi satırlarda koşarken

Gölgenin düştüğü kaldırımlar karanlık

Ruhum yaslanıyor miadı dolmuş hatıralara

Gidişinin kırbaç sesleri kulağımda

Nasıl bastırmalı yürek isyanımı

Nasıl söylesem yürek yangınımı

Rüyalarım yetim

Dinmeyen özlem sızısı

Yalnızlıklara hapis ruhum yılgın

Çöreklenir acılar yürür puslu sokaklarda

Nafile

Sana seslenişlerim

Akrep yelkovan bu kadar yavaşken vakit nasıl geçer

Dur gitme

Gitme

Dayanmıyor bu yürek

Gidersen

Gidersen kalbimde bir çocuk ölecek

Gidersen kalbimde bir kelebek ölecek