Dilimin Beli Sana Doğrulur

Gece sükûta ererken

Gözlerin kucaklar gözlerimi

Özlemlerin tırmalar yırtar bedenimi

Yokluğun acısına durur tüm düşlerim

Acı bir gerçek dolanır dimağımda

Eser, dağıtır saçlarımı badı saba rüzgârı

Çarpar sarsak bedenimi özlemlerin duvarlarına

Bir çığ tanesi olur, düşersin kirpiklerimden avuçlarıma

Ellerim yanar senli bir ayazla

Bir ben olur dolaşırsın damarlarımda

Yüreğim titrer, çırpınır bedenim, bir kuş misâli kollarında...

Bıraktığın sûretimden korkuyor aynalar

Beklemekten yoruldum

Dudaklarımdaki bu son sancı.

Gecenin karası düşmüş yüzüme,

Hüzün durmuş dokunduğun tenime

Takvimdeki son yaprak düşmeden sabahın yeline,

Saniyeler dokunmadan yokluğunun saatine,

Dolmadan saçlarıma şüpheli bir rüzgâr,

Kırılmadan ömrümün senli son dalı,

Sökülmeden bedenimin senli sol yanı,

Yüreğim hasretinle kül olmadan

gün akşamda solmadan

Gel

Gel artık……..

Uğruna dertlere daldığım sevgili…

Gözlerin takılı kalmış duvarlarımda

Seni gözlemekten karardı gözlerim

Gel ki muamma olmasın düşlerim

Gel ki,

Hasreti silsin yüreğim;

Bahara değil,

Yaza hiç değil…

Geleceksen,

Yüreğim yokluğuna sığınmadan

Şimdi gel

Hadi..!

Hadi bu gece gel..!

…

Bilir misin ey sevgili;

Özlemlerim seninle yoğrulur

Dilimin beli sana doğrulur

Sensizliğimin saati geceye vurur…

Bilir misin..?

Söyle sevgili,

Hadi söyle;

Bu sevgi hangi durakta durur,

Hangi kabirde son bulur..?

Ha,

Söyle,

hangi kabirde son bulur..?

Ya

Zehir içir sende kalan yüreğime

Yada susma

Susma

Hadi bir şey söyle