Damatris Sarayında

damatris sarayında bu akşam

karanlık güvercinler uçuyor

bir yandan yağmur

ellerim üşüyor

tüm kaldırımlar titrek

ben seni arıyorum

telaşlı nefeslerimi duymuyorsun

öksürüklerim gök gürültüsü

hangi taşa vurayım başımı

hangi gölge ruhumun örtüsü

felaket bir yangın var içimde

ölüm sancılı uykular

kum gibi geliyorlar

köşe başında gölgemi görürsün

damatris sarayının duvarlarında

bin gül resmi görürsün

kanımla boyanmış kırmızı güller

ah o senin gülüşün yok mu

damatris sarayının efsane güzeli

odur bil ki odur beni bu hale koyan

öldüresim geliyor bütün herkesi

kimse haberdar olmasın senden

ne düşünüyorum ben bu gece vakti

damatris sarayının yıkıntısında

seni gören zerreleri topluyorum

eşkiyalarla kapına dayansam

sana göz koyanın gözünü çıkarsam

dilini koparsam

boynunu uçursam

kanını içsem

yudum yudum

damatris sarayında beni asarlar

darağacında son arzumu sorarlar

seni isterim karşıma

bakışlarını görmek isterim

ne söylediğini duymak isterim

son bir kez gülmeni isterim

adımı değiştirmeni isterim

tabureye sen vur isterim

sonra

sonra ölürüm

damatris sarayındaki en huzurlu ölümle

Murat Ustaoğlu