Karşılıklı Platonik

Güneş hiç bu kadar yakın olmamıştı bana

Tan yeri bu kadar uzak

Önceden ben kimse için uyanmazdım sabahları

Uykum kaçardı uyanırdım yalnızlığıma

Sevmeyi aşk romanlarından okurdum

İçim ürperirdi

Derin bir iç çekerdim geçer giderdim

Yalnız ve dimdik dururdum ayakta

Ben kimsenin önünde diz çökmedim

Korkmazdım ölümden

Haz duyardım korkusuzca yaşamaktan

Gizli sevdalarım vardı benim önceden

Bir melek çizerdim hayalimde

Her sabah daha güzeline âşık olurdum

Ve her zaman daha zayıf yanımda dururdu

Sağ yanımda

Bazen aldandım yaban güllerine zahir

Zülüfleri tel tel dökülüyordu elmacık kemiğine

Endamını görüyordum muhteşem

Herkesin gördüğü bana ait olamazdı

Kalbimi kırardım kendi kendime

Bırakıp giderdim dünyayı ölürcesine

Ben hiç karşılıklı sevda yaşamadım

Çıkmak sözünden hoşlanmadığımdan belki

Post modern insanların yanında antika kaldığımdan

Ben kalbimin sultanını arıyordum

Onlar başka bir şey

Ben mistik bir dünyada yaşıyorum

Bir aşk taşıyorum eski zamanlardan

Görülmemiş kadar acı, görülmemiş kadar gerçek

Ve hiç olmadığı kadar imkânsız…

Şimdi sen varsın

İmkânı yok sensiz olmamın

Ve tabi seninle olmamın da

Eski zaman aşkları gibi

Ağyardan sebep ayrıyız ne güzel

Her geçen gün daha çok seviyoruz birbirimizi

Bir önceki günden daha çok

Ve bazen türlü türlü düşünceler

Deli deli

Zararsız ziyansız, aşk çoğaltan düşünceler

Kıskançlık peyda eden nazlı suskunluklar

Ve işte kitap gibi yaşıyoruz aşkımızı

Entrikalar gani

Habersiz kalmalar bol bol

Ve her buluştuğumuzda daha kırmızı yanaklar

Hesap sorarken kırılıp gitmesinden korkmalar

Ve ayrılırken gözlerde tebessüm

Ağlamak haramdır o güzel gözlere

Ve inanın ben bu aşkı

Tavan arasından topladım, dağılmıştı

Unutulmuştu…

Dünya ilk önce iki kişinindi

Aşk iki kişinin…

Şimdi de öyle…

Murat Ustaoğlu