Cemal Süreya İçin

Yoruldu menzil atları

gülbank çeken güneşin altında

çekildi dönencelere saltanat sancakları.

Ne olacak, nasıl yol açacak

günlerime giren bu ateş kayığı?

Sanki Çeşme önlerinde bir donanmayım.

Ilgardayım, dörtnalayım,

"Uğurun açık olsun, ikbalin efzun!"

alkış tutarken sana Divan çavuşları.

Tuğra silindi, bu menzil daha uzun,

başımın altında bir İbret Taşı.

Gündönümü! Söyle, nerede öteki yarım?

İstanbul, 25.1.1990