Bilek

aşkı çıkmaz kılan mevsimlerde durulan

yağmurlar üstüne düşen efendilerdir

ancak bağışlanabilir biri gülerken

anlaşılmasın diyedir belki kılavuz

gölgesi titrek ağaçlarda

büyükler her acıda sınandığı için kırgındır

yalnızlık seferi başladığında ötekine

sis ve keder görüntüsü dönmeye yoğunlaşır

incindiğin yapraklar üstünde

aslında çoktan küs uykularına yatılmıştır

parmağın olmadık yerde

gene tetik ararken olmaz

masumca yıkılırken gökkubbenin direği

uçta bir bulbul uzak

kendi zarına bürünür

ne kadar yer kaplar tabut

yeni bekleyiş zamanlarına